28 Şubat 2015 Cumartesi

Kahve biraz.

  Eğer kahven varsa,yazacak bir şeylerin mutlaka vardır.
Durduk yere kahve yapmazsın,çünkü kıyamazsın bir fincanı yalnız içmeye.Ya canın sıkılır,ya çok üzülür ya da çok sevinirsin. Kahvenle paylaşabilecek bir şeyler istersin.Ve yanında hislerini anlatabileceğin birkaç kelime. Kahvenin yanına defterini istersin,kalemini istersin. Birkaç eski sayfa istersin,karalanmış,kelimelere boğulmuş.Bazen biraz gözyaşı istersin,bazen tebessüm.Kahveni paylaşabilecek bir şeyler istersin.Öyle durduk yere kahve yapıp içmezsin.Kahve özeldir, kıyamazsın. Fincanına yakışan müzikler dinlersin kısık kısık.Defterin önündeyse,yazarsın.Ağzına değen her yudumda,satırlarına yeni kelimeler yazar kalemin.Her satırda,defterin yaprak yaprak azalır.Ve kahvenin kokusu, kelimelerine işler. Bütün büyüsünü gösterir yapraklarına,bütün ihtişamını.Son yudumu aldığında,içini bir şeyler sarar.Sanki yazacakların bitecekmiş gibi.Halbuki kağıda haykıracak çok şeyin vardır daha. Tadı ağzındadır kahvenin,onu düşünürsün. Müzik de tatsız gelmeye başlar.Fincanı alıp tekrar tekrar içine çekersin kokusunu.Bir fincan daha yapamazsın.O büyüyü bozar,aynı tadı vermez,yapamazsın.Bazen kahvenin son yudumları,bazen gözyaşların ıslatır sayfalarını.Ama hatıradır hepsi. Hislerindir. Onun içindesindir sen. Kahkahalarını satıra dökebilirsin ya da her damla gözyaşını. Tadı yavaşça gitmeye başlar dilinden. Kahve içerken arkadaşların,insan olanlar değildir. Gözlerini kapadığında,orada kalanlardır. Defterindir,kalemindir. Hayallerindir,kahveni paylaştığın arkadaşın.Kelimelerindir. Kahve sanatındır, kendini işlersin ona satır satır. Kokusu uzaklaştıkça daha hızlı yazmaya başlarsın.Bir an önce bitirmeye çalışırsın kelimelerini.Çünkü kahven bitince,büyü bozulacaktır. Farkındasındır. Korkularını,neşeyle,cesaretle besleyip onları zehirlersin.Bir masal kahramanı olursun son yudumda. Gözlerini kapatır yaşarsın. Kokusu uzaklaşana kadar,büyü bozulana kadar,kahven sensindir.