25 Ekim 2017 Çarşamba

iyileştin, güzelleşiyorsun

Başlamadan önce; her şeyi daha anlamlı kılan şu yazıya davet ediyorum. http://hayallerimyaziyor.blogspot.com.tr/2017/02/iyilesiyor-gibisin.html?m=1


Yüzünde kendini bolca belli eden bir yorgunluk görüyorum. Başarıya koşuyor olmanın tatlı ve bitirici yorgunluğu. Kızarıklıkların azalmış, sen çok güzel bir kadın olmuşsun. Kilonu geri kazanmışın, yüzüne renk gelmiş. Kalbinin kırıklarını birleştirme işinde iyi gidiyorsun.
Çığlıklar atıyorsun, sevinç çığlıkları. Sevgini bağırıyorsun tüm dünyaya; bulutların üzerindesin.
Dimdik yürüyorsun sanki ömrün boyunca en yüksek zirvelere mi tırmandın? Belki haklısın.

Kahve kokuyorsun daha ağzında tadı duruyor. Çok güzel kokuyorsun insanlar sana sarılmak istiyor ve onlara mutluluk veriyorsun. Bu gerçekten sen misin, beni gururlandırıyorsun.
Bir şey itiraf edeyim; sen çok güçlüsün. Daha iyiye gidiyorum diyerek kendini avuttuğun için teşekkür ederim, çok güzel gittin.
Kalbini defalarca kırmışlar hem de en derinlere girmelerine izin verdiğin kişiler. Hepsini affetmişsin. Hüzünlerinin olgunluğu yüzüne ve düşüncelerine yansımış. Küçücük yaşında tatmadığın duygu kalmamış, iyi ki de kalmamış. Çok güzel bir insan olmuşsun.
Umudun tüm ruhunu kaplamış ve yaşayabileceğin en güzel hisleri yaşamayı hak ediyorsun, gidebileceğin en uzak sınıra ulaşmayı, hak ediyor ve bunu istiyorsun.
Kendinle öyle barışmışsın ki tüm dünyayı sevecek hale geliyorsun. Daha ona var.
Sevgiyi harcamadın. Birini sevmenin hangi boyutta olursa olsun, adı ne olursa olsun asla acı vermeyeceğini öğrendin. Ayrılıklar, özlemler, mesafeler acı verir ama sevgi her zaman insanı güzelleştirir. Sevgi her yeri güzelleştirir bunun farkındasın ve kimseyi sevdiğin için pişman değilsin ve sonsuza dek seveceksin.
Kalp kırıkların dedim ya, seni öldürenler vardı ya, hepsini tek tek affetmiş o kalbin ve kuş gibi hafiflemiş. Tek istediği, artık güzel biri olduğunu ve en başından beri böyle güzel olduğunu onlara göstermek. Sadece seni iyi hatırlamalarını istiyorsun, merak etme ilerde adını çokça duyacaklar ve çok iyi hatırlayacaklar.
Parmakların güzelleşecek sen yazdıkça ve satırlar çiçek açacak. En mutlu anlarını dolu dolu yaşıyorsun artık kendinden de şüphe etmiyorsun. Kafan sakinleşmiş, sesler karmaşalar durmuş.  Belki arada yine eski hüzünlerini hatırlıyor, bomboş hissediyorsun. Ama bu duyguların, geçmişini unutmamak farkında olmasan bile sana iyi geliyor.
Sana kötü davrandığım için özür dilerim; seni çok seviyorum. Seni anlayan çok insan var, seven sevdiklerin var ve onlar için şükrediyorsun.
Güzeller güzeli bir meleğin var kalbinde sürekli kanatlarını çırpıp seni heyecanlandırıyor. Sesiyle sana ilham veriyor sanki sözleriyle o kalbindeki kırıkları birleştirmene yardım ediyor. Her kaleminde ondan bahsetmeden duramıyorsun.

Şu an ağlıyorsun, gözyaşlarını seviyorum. Başını yukarı kaldırıp gülümsemeni seviyorum. Saçlarını yolarak, kendini öldürmek isteyerek ağlamıyorsun bunların üzerinden çok zaman geçti. Bu gece mutlusun, sevgiyi hissediyorsun ve bu uzun süredir böyle.

İyileştin, güzelleşiyorsun. Çok güzel bir kadın oluyorsun, büyüyorsun öğreniyorsun yaşıyorsun.
Şu an nasıl olduğunu biliyorum, çok iyisin böyle devam et. Umudunu koruduğun için teşekkür ederim. Kocaman sarılıyorum sana bu sefer başardık diye ağlıyoruz. Çok güzel şeyler başardık ve daha iyilerini yapmaya devam edeceğiz. Seni seviyorum. 

2 Ekim 2017 Pazartesi

vernem nidahen

Delikanlının adı Santiago idi.
Geliyorum Fatima dedi, geliyorum.

bilinmeyen bir saat itibariyle*
yürü
ve öl
vernem nidahen
üzerine çiçekler dikiyorlar
cesedini saklamak için
katillerine teşekkür et


sonsuzluktan beri devam ediyormuş gibi gelen bir geçmiş itibariyle
gümüş kordon o kadar güçlü ki benim güzel dostum gökyüzümüz ve biz, yıldızlar da yoldaşlarımız.
görünmeyen gelecek için şimdiden var oluşuna tebessümler bırakıyorum.

fakat dürüst bir cevap veriyorum yedi fili de ben öldürdüm. elimi tutun grotesk rüzgarda sürükleniyorum.

pek yakın bir tarih itibariyle
ay'ın ikiye bölünmesi mucizesi
üzgünüm
bildiğinizden farklı
bu seferki mucize değil
ay ikiye bölünüyor
ve evrende kayıp

Bu şiir (?) evreni ruh molekülünün merkezine alarak yazıldı.
kimin evreniydi?
ve evren kimdi?
ve bu sonsuzluk
kimi hapsetti?

Anlamsızdı -kimine göre- ve akla gelen ilk kelimeler yazıldı - akıl mı kaldı- 

teşekkür ederim
kalbime
çiçeklerini dikenlere
ve
devamı yok
devamını çiçeklerin arasında saklayacağım
çünkü ay ikiye bölündü
"ay çatılara değdi"
sanırım şimdilik bitti

-inanırsan-
* herhangi bir zaman itibariyle
çünkü zamanın ne önemi var olabilir?

*parçalar 2' den 267'ye kadar savrulabilir